La Coctelera

feminismo

humanidad=igualdad

Categoría: A miña terra

23 Noviembre 2008

GRACIAS A TI, PRESIDENTE TOURIÑO

MANIFESTO DO PRESIDENTE EMILIO PEREZ TOURIÑO (A CORUÑA 23 DE NOVEMBRO 2008)

"Grazas a todos e a todas por vir, por acompañarnos hoxe nesta mañá coruñesa de outono.Nesta mañá optimista e esperanzada.
Gracias ás miñas compañeiras, por cedernos a palabra nun día tan especial para vos, emblema da loita feminista en todo o planeta. Gracias por facernos os vosos cómplices, gracias por sumarnos a esta batalla pola dignidade e os dereitos. A esta batalla pola VIDA.
Gracias tamén as persoas que hoxe nos acompañades neste acto, representantes da sociedade civil: artistas, sindicalistas, empresarios, profesores, abogados, traballadores sociais...Caras todas de un pais cada vez máis saudable, que se reinventa cada día para medrar e mellorar, tamén en dereitos.
Fai case 20 anos, concretamente o 6 de decembro de 1989, 14 mulleres adolescentes, feministas e comprometidas, foron asasinadas nunha universidade canadiense polo feito de estar estudando unha carreira destinada a homes, según o seu verdugo. Matounas polo feito de ser mulleres, por loitar pola igualdade, por estar ocupando un espazo que o asasino entendeu que estaba destinado exclusivamente a homes.
Ese tráxico episodio desencadeou unha reacción que hoxe é máis ca un emblema: un grupo de varóns entenderon que tiñan a responsabilidade de implicarse e de implicar a outros homes na loita contra unha lacra que, afortunadamente, deixou de ser un asunto case doméstico e silenciado para converterse nun problema de estado.
Por elo, puxeron en marcha a campaña do Lazo Branco, como símbolo pacifista e reivindicativo e que hoxe as mulleres e os homes socialistas apoiamos.
Como Secretario Xeral do meu partido, como Presidente da Xunta de Galicia e tamén como home, como pai, compañeiro e fillo..... entendo que máis que nunca se fai necesaria a implicación da sociedade, nomeadamente a nosa, a dos varóns.
Necesaria para rachar co silencio masculino sobre este asunto.
Necesario o noso pronunciamento público.
Se fai necesario, amigas e amigos, que o noso comportamento e as nosas voces, axuden a mudar os modelos e os comportamentos, que en definitiva, son a base da violencia de xénero.
Sempre o dixen, e hoxe, nun día tan especial no que as palabras que todos pronunciáchedes sonaron máis sólidas e sinceiras ca nunca, unha sociedade que aspira a ser completamente democrática non pode consentir nin a violencia nin a desigualdade.
Porque sei, sabemos, que a maior parte dos actos violentos dalgúns homes poderían ser considerados como tentativas infames de afirmar o seu poder sobre as mulleres, nenos e mesmo outros homes, se non fora porque a maior parte das veces estamos ante auténticos actos criminais.
Os violentos son aqueles que interiorizaron unha imaxe estereotipada da masculinidade e que non se sinten á altura desta imaxe por diferentes razóns de índole familiar, profesional ou social.

Por elo, a violencia á que recurren é o medio para recuperar na esfera privada, o poder que perderon ou que eles creen ter perdido noutras esferas. Mesmo que nunca tiveron.
Seguro que hai homes que pensan que teñen máis autoridade cas mulleres, homes que creen ter máis dereito a ter razón, a ter poder, a ser suficientes e independentes....
Teño claro que a desigualdade non pode seguir gobernando as nosas vidas, as nosas e as vosas. É incompatible ca cultura do respecto e do progreso, incompatible cun modelo de sociedade que intentamos construír cada día as persoas de ben, a inmensa maioría, afortunadamente.
A violencia de xénero non é un problema das mulleres. É un problema social, un problema de estado, (como dixen antes). É un problema que orixinan exclusivamente os homes e que as mulleres padecen. Pero tamén algúns homes...e me acordo neste intre de Daniel Oliver, un mozo que foi asasinado por defender a unha muller que estaba sendo maltratada en Valencia ou de Jesús Neira, que sufriu e está sufrindo un longo proceso de recuperación tras unha brutal agresión infrinxida por defender a unha muller en Madrid.
Por iso, e tamén hoxe, quero render a miña máis profunda homenaxe a aqueles cidadáns e cidadás que antepuxeron mesmo a súa integridade para axudar ás mulleres vítimas de violencia de xénero. A aqueles homes e mulleres que loitan e seguirán loitando por devolver a dignidade ás mulleres que, polo mero feito de selo, sofren a mentalidade posesiva dalgún desalmado, e que ás veces cústalles a vida. A aquelas persoas que sentindo a inxustiza que para as vítimas supón a violencia de xénero, intentan cambiar as mentalidades dos violentos.
En definitiva, a aqueles cidadáns e cidadás que, tanto desde os estamentos sociais e políticos como desde as súas vidas cotiás, fan recuperar ás vítimas de violencia a liberdade que lles é negada.
Hoxe tampouco me quero referir solo á violencia física. Quero referirme a esos outros "golpes" que feren e que chegan ao máis profundo do corazón. Golpes á autoestima, ó respecto, ó orgullo... Golpes como insultos, desprezos, humillacións...
Todo esto debe ser modificado porque o certo é que ser home non da ningún dereito especial a exercer control, nin poder, nin violencia. Cada home, cada un de nos, debe dar pasos cada día, debe animarse a rachar co machismo.
A combatilo. E creo que todos os camiños están abertos para logralo.
Os mecanismos, tremendamente poderosos, están en marcha, as leis, os recursos, os distintos equipos profesionais, todos os resortes do estado de dereito, as administracións...Se están cumprindo as medidas e o desenvolvemento lexislativo cunha importante dotación financieira. O número de denuncias medrou espectacularmente, o que significa que as mulleres síntense máis blindadas e máis protexidas, e as infraestruturas que contemplan as Leis están poñéndose en marcha...
Pero eu son consciente de que o éxito das mesmas esixen dun apoio e dunha vontade social sen fisuras: as normas deben emanar da sociedade, impregnar os espazos aos que van dirixidas e afondar na súa memoria colectiva. Son dereitos básicos de cidadanía e deben ser defendidos como tal.
Por elo, quero desde aquí, animar, alentar, avivar a todos os galegos e galegos, para que se sumen a este proxecto colectivo, a este movemento pola igualdade imparable, quizáis o máis decente deste século....
Quero alzar a miña voz con vos, amigas, para decirvos que nunca máis estaredes solas.
Que tendes sido un referente e que debedes seguir orientándonos para erradicar, xuntos, a dor, o temor, o sufrimento.
Xuntos, para recuperar definitivamente a calidade de cidadanía digna e libre, en igualdade plena.
MOITAS GRACIAS

Rosanei: Gracias a ti presidente, por asumir os nosos postulados con tanta deciisión, valentía e eficacia. O día de hoxe pasará a historia como un hito máis na loita pola igualdade e a dignidade das mulleres ( dos seres humanos) Gracias por sempre, Presidente Touriño

servido por rosanei 1 comentario compártelo

2 Marzo 2008

DON ALEJANDRO LEIS CARLÉS

A quen poida interesar

Boas, felices e solidarias tardes:

Permitídeme dar en primeiro lugar a benvida a tódalas persoas que vos atopadas reunidas aqui, moi especialmente aquelas que non militan no partido socialista e que queren compartir connosco un momento históricamente crucial para TEO e para as teenses e os teenses.

Non podo menos de afirmar que me sinto profundamente agradecida i emocionada pola honra que se me concede hoxe de presentar como candidato a alcaldía de Teo a persoa que sen dúbida vai sela encargada de darlle un aire novo a este vello e o mesmo tempo rexuvenecido município: Alejandro Leis Carlés.

Os pobos ao igual que as persoas teñen destino, pero o destino dos pobos depende sempre da calidade dos seus cidadáns así coma da dos seus gobernantes. Os tempos son chegados, non hai cabida para a resinación, hai que poñerse xá a preparar o destino de TEO. Farémolo colocando ó frente da alcaldía a un veterano socialista: Alejandro Leis Carlés (JANO)

Non me resulta difícil facer a semblanza de Jano Leis a quen coñecin fai xa casi 30 anos cando él era um xovencísimo Secretario de Formación da nosa Executiva Nacional i eu candidata a alcaldesa a Real Vila de Mugardos. Eran os finais dos anos 70 cando nesta terra comenzábamos os socialistas a percorrer o novo e descoñecido camiño da democracia participativa. Esta larga andadura militando ambos sempre no mesmo partido, colócame en condicións de afirmar con coñecemento de causa, que Jano Leis é un socialista de firme e recia estopa, convencido como o que máis de que non é posible ser de esquerdas sen pisar alá onde o pobo vive, loita e celebra as súas festas e vitorias.

Cando hai catro anos propuxemos a Jano como candidato a alcaldía teense, fixémolo porque sabíamos que a súa longa e impecable traxectoria política faciao acredor e garante de bonfacer como traballador, como socialista e como innovador político.

Durante os últimos catro anos, temos asistido, e delo moitos dos aqui presentes podemos dar testemuña, ao inmenso e intensísimo traballo que Jano xunto co seu equipo ten levado a cabo no concello; él ten sido representante exemplar e paradigmático, modelo do que debe ser unha oposición leal co pobo, eficaz e constructiva.

Dese insistente percorrer de Jano Leis por todos e cada un dos recunchos deste Concello, dan fe o inxente e case que imnumerable cantidade de mocións, intervencións e propostas que o Grupo Socialista ten feito na mesa do Pleno Municipal, desgraciadamente machaconamente rexeitadas case que sempre e “porque si” pola maioria de dereitas gobernante. Sen embargo, este esforzo dos concelleiros socialistas ven de facilitarnos un precioso e valiosísimo instrumento de traballo para confeccionar un programa municipal auténtico e fidedigno, un programa saído entrañas mesmas necesidades e carencias do noso pobo, e das nosas aldeas e parroquias.

Eu mesma, como persoa comprometida na loita contra todo tipo de discriminación, presidenta dunha asociación de mulleres e homes na defensa da igualdade, estou en condicións de asegurar que foron moitas as veces que Jano Leis se ten comprometido coas nosas teses reivindicativas apoiando sen fisuras a Teenses Póla Igualdade. Dende o primeiro momento él soubo entender que non basta coa igualdade xurídica outorgada pola Constitución para conseguir a sociedade de igualdade de oportunidades que perseguemos, esa sociedade que anhelamos onde o discriminatorio e inxusto convértase tan só nunha pesadela do pasado. Sabemos que dende a alcaldía o noso candidato traballará codo con codo con nós; él coñece que a loita contra a discriminación non preocupa tan só as mulleres, senón que interesa e convén a cidadania en xeral xá que vai ser esa mesma cidadanía a primeira e fundamental beneficiada.

E por iso que os socialistas de Teo volvemos a confiar en Leis Carlés. Presentámolo como candidato a alcaldía no convencemento de que Teo merece contar como futuro alcalde ao mellor e máis escollido dos nosos militantes. A súa bonomia, sentido da xustiza e preparación fai del a persoa idónea para que a poboación teense con él ao frente, poida colocarse en postos de salida da cultura do benestar i en situación de recabarlle os mellores resultados como persoa e como gobernante.

Estimado e apreciado compañeiro Jano:

Este pobo está necesitando urxentemente dun alcalde coma ti, que armado dá vontade política necesaria, poida conseguir que parte de plusvalía urbana que se xenere no noso Município, adíquese e serva para alimentar os enormes recursos que han de dirixirse a atender as necesidades dos sectores máis vulnerables da poboacion, así como para mellorar a calidade de vida da vecindade teense.

Todos nós somos conscientes das enormes dificultades coas que te vas atopar cando chegues a alcaldía; sabemos que está todo por facer e que che espera un árduo e inxente traballo. Vas ter que emplear a fondo e intensidade esa forza de vontade que te caracteriza, para conseguir alcanzar tan doados obxetivos como os que te propós. Afortunadamente, nesta ilusionante tarefa non vas estar solo, chegas ao concello na compaña deste fato de xente boa e xenerosa da que sabiamente soubeches rodearte e que forman parte da candidatura do PSOE. Na procura do benestar que anhelas para TEO están tamén as compañeiras e compañeiros socialistas que gobernan e administran a Província a Autonomia e o Estado, E, ¿como non? pola totalidade da militancia socialista que se atopa disposta, en condicións de apostar contigo polo futuro dos teenses. Ao servicio deste pobo vamos poñer toda a experiendia municipalista firmemente acuñada ao traverso dos 128 anos transcurridos dende aquel lonxano 1879 no que naceu o PSOE.

Nesta andadura non che van faltar enemigos ni rivais políticos. Mantente firme e recorda a miúdo as verbas do Maestro Pablo Iglesias:

“Tenemos un doble deber que cumplir: como representantes legales del pueblo hemos de velar por los intereses de todos; como representantes de hecho de los obreros hemos de mirar por los intereses de éstos.

Nuestra acción nos creará enemigos; no nos importa. Merecer el odio de los que envenenan al pueblo, de los que le roban, de los que le toman como cosa explotable, será para nosotros una honra.".

servido por rosanei sin comentarios compártelo

28 Julio 2007

Mira tu por donde

Este martes pasado con motivo de una visita a mi otorrino en el Hospital de Santiago, pude aproximarme (sin querer) a uno de los motivos que contribuyen a incrementar las "listas de espera" de la sanidad gallega.
Sentadita yo, en espera de que me tocase turno para ver a mi otorrino, sale una enfermera que, con una lista de nombres de pacientes entre las manos comienza a llamar a los "alistados"....uno...¡nada!...dos...¡nada!...tres..¡nada!.Como Como estaba un poco aburrida con la espera,comencé a contar a los pacientes llamados que no estaban presentes y contabilicé hasta ¡¡¡14!!!!. La enfermera respiró aliviada cuando el señor número quince se levantó de su asiento feliz por la espera que le habían ahorrado los catorce pacientes que hubiesen entrado antes que él en el caso de haber acudido a la cita prevista.
Y me preguntó yo ¿Qué medidas habría que tomar contra estos "apuntados en la lista de espera" que no aparecieron el día y hora que se les había asignado? Ellos nos llegaron pero l@s médic@s, practicantes, enfermer@s, administrativ@s, auxiliares...tod@s, tod@s sí que estaban, habían acudido pùntuales a la cita con su puesto de trebajo,pero...¡¡¡ se vieron obligados apermanecer de brazos cruzados por falta de pacientes!!!
¡Dios,! ¡Que país!, ¿Será necesario (también aquí)arbitrar correctores económicos para que aquellos que no puedan acudir a su médicoel día señalado seanpenalizados? Ya se sabe que la gente se muere, tiene problemas personales, no llega a tiempo a las citas, tiene olvidos....pero ¡Tampoco se pone en conocimiento de las autoridades sanitarias estas circunstancias! Y esta viene a ser una más de las causas que contribuyen a incrementar las ¡¡¡LISTAS DE ESPERA!!
Yo conté este martes, catorce personas, pero seguro que este tipo de ausencias viene siendo habitual en las consultas médicas.Catorce personas...las CATORCE siguientes,hubiesen podido ser atendidas si los usuarios hubiesen actuado con responsabilidad.

Asi que a quien Dios se las dé San PedrO se las bendiga. ¡que caramba! Y yo esperando catorce meses para una revisión ginecológica.

servido por rosanei 2 comentarios compártelo

17 Junio 2007

¡¡Non ao lume!!

TRASLADO ESTOS CONSELLOS DE "ECOLOXISTAS EN ACCIÓN" POIS PARÉCEME IMPORTANTE TELOS EN CONTA PARA QUE NON PASE CO LUME O QUE PASOU, DESGRACIADAMENTE O PASADO ANO- R O S A N E I

Área de Conservación de la Naturaleza de Ecologistas en Acción

Consejos para evitar los incendios forestales

Naturaleza Mayo de 2006

1.- No enciendas fuego en el campo, ni para quemar rastrojos o pastos, ni para utilizar barbacoas o fogatas, (ni tan siquiera en las áreas recreativas habilitadas a tal efecto). En la época de alto riesgo de incendios, del 1 de junio al 1 de noviembre, cualquier chispa o llama, por pequeña que sea, puede dar lugar a un desastre. Recuerda: sin fuego no hay incendios.

2.- No arrojes al suelo cerillas, colillas, cigarros u objetos en combustión, ni tampoco papeles, plásticos, vidrios o cualquier tipo de residuo o material combustible susceptible de originar un incendio. Lo mejor: es no fumar en el campo.

3.- En los terrenos forestales no utilices desbrozadoras, motosierras, grupo de soldadura, amoladora o radial.

4.- A las personas cuya vivienda se encuentre ubicada o circundada por terrenos agrícolas o forestales, se les recomienda que no pongan setos de especies que arden con facilidad (arizónicas, cipreses, etc), y que no construyan barbacoas en los límites de la finca, o al menos, que nunca las utilicen los días de viento. Igualmente, se debe solicitar a la comunidad de vecinos la elaboración de un plan de autodefensa (instalación de hidrantes en las calles, mantener las calles y caminos aledaños despejados de vehículos y de vegetación, construcción de depósitos de agua, etc). Deposita la basura y los restos de poda en los contenedores o vertederos habilitados, nunca te deshagas de ellos amontonándolos junto a la vivienda o quemándolos.

5.- En épocas de riesgo de incendios, del 1 de junio al 1 de noviembre, para adentrarse en el monte es conveniente conocer bien el terreno, las vías de comunicación, caminos alternativos y procurar caminar siempre por zonas de gran visibilidad. Si vas a practicar senderismo, en especial en compañía de mayores y niños, procura no salirte de los circuitos señalizados.

6.- Comunica a las autoridades públicas los vertederos o puntos de vertidos ilegales que encuentres en terrenos forestales o próximos a ello. Suelen ser una causa habitual de aparición de incendios forestales.

7.- No pretendas llegar en coche o vehículo motorizado a todas partes, el contacto del tubo de escape con matorrales secos podría provocar un incendio. Del 1 de junio al 1 de noviembre, para evitar incendios no utilices el vehículo. En zonas forestales estaciona el coche en aparcamientos habilitados, o, al menos, en zonas totalmente despejadas de pastos o matorral.

8.- Si ves un incendio avisa lo antes posible al 112, teléfono de emergencia, o al 062 teléfono de la Guardia Civil. Indica en tu aviso el camino más adecuado para llegar, teniendo en cuenta hacia donde avanza el fuego. Es recomendable, además, conocer los servicios de emergencia locales y como contactar con ellos.

9.- Las personas que se encuentren cerca de un incendio, deben intentar ir a un claro donde el fuego no les pueda alcanzar, tratando de alejarse por las zonas laterales del incendio y más desprovistas de vegetación; si circulan en coche deben cerrar las ventanillas e intentar dirigirse a una zona fuera de peligro. No debes dirigirte hacia barrancos u hondonadas, ni intentar escapar ladera arriba cuando el fuego ascienda por ella. Recuerda que un cambio en la dirección del viento puede hacer que el fuego te rodee. Por tanto, ve siempre en sentido contrario a la dirección del viento.

10.- Las personas que participan en labores de extinción no deben trabajar aisladas, deben estar coordinados y siempre a las órdenes de las autoridades competentes. Recuerda que si fueses requerido por las Autoridades públicas para colaborar en la extinción de un fuego, tienes el deber legal de colaborar.

¡Recuerda: puedes disfrutar en el monte sin hacer fuego!

servido por rosanei 2 comentarios compártelo

7 Enero 2007

Soutullo e a súa "Leyenda del beso"

Cientos de miles de personas han tarareado y disfrutado en algún momento con los sones de la impresionante melodía "La leyenda del beso", pero quizá son muchos los que desconocen que esta partitura fue compuesta por Reveriano Soutullo (conjuntamente con Juan Vert) un gallego de Puenteareas (1883-1932) Pero lo auténticamente lamentable es descubrir que incluso en su tierra a este gran compositor de zarzuelas se le conoce tan solo por su famoso pasodoble "Puenteareas). Al revés que en otras partes del País cuyo descarado chauvinismo les lleva a fardar incluso de aquello que no tienen, en Galicia tendemos a apartar de la memoria colectiva a hijos de la tierra de la categoría musical que representa Reveriano Soutullo. Para los desmemoriados y para los indiferentes también para los curiosos intelectuales ahí van algunas de sus composiciones "La del soto del parral","El último romántico","Justicia y ladrones", Encarna la misterio", "Paloma de Barrio"(1911" Guitarras y Bandurrias" (1920), Marcha de Honor, El Capricho de una Reina, Luces de Verbena. También colaboró con otros compositores, como Tena en Piso 5º, Letra C, y Enrique Estela en Rosa de Flandes.
Reveriano Soutullo, falleció en Madrid, víctima de un accidente de trafico el 29 de octubre de 1932.Tan prematura muerte nos ha privado con seguridad de muchas y prodigiosa pieza como la susodicha "Leyenda del Beso" que muchos recordarán por la version que de ella hizo el grupo vasco, "Mocedades".

servido por rosanei sin comentarios compártelo

16 Agosto 2006

¡Benvida auga do ceo!

Endexamáis imaxinéi que ao erguerme algún día do meu leito e ver a terra empapada, íbame encher de ledicia. A choiva ten chegado a Santiago de Compostela cunha fermosura coma nunca imaxinei.É auga de choiva fresca e dourada, doce e transparente que nesta maña de gris verán, loce máis fermosa que nunca Nembargantes, a tristura embárgame ollando entorno meu para mirar canto de negro están vestidas aquelas otrora fermosísimas montañas que no horizonte cercano resplandecían profusamente verdes, fai tan só dúas semanas. ¿Quén me devolverá a miña verde Galicia? Non serán dende logo, os incendiarios culpables de ésta tremenda e apocalíptica catástrofe, algúns na cadea, pero a maioría ainda hoxe, descaradamente ceibes.Stop o lume, nunca más. nunca máis, nunca máis....XAMÁIS-ENDEXAMÁIS-NUNCA...

servido por rosanei 3 comentarios compártelo

18 Junio 2006

El ticket de pago en autopista

Siempre me ha sorprendido la poca disposición que muestran los cobradores/as de la autopista a la hora de entregar el justificante de pago del peaje. Teniendo en cuenta que son muchas las personas trabajadoras por cuenta propia a quienes este justificante les computa para la declaración de la renta sería razonable que la empresa de Autopistas tuviese la amable espontaneidad de proveernos del ticket de una forma automática y sin dar lugar a su reiterada reclamación por parte del usuario.Siempre me ha parecido esta actitud un poco sospechosa, pero esta sensación se me ha acrecentado hace unos días cuando circulando hacia Vigo en la cabinas de peaje leí una inscripción que decía así:" Los viajeros que circulen hacia Cangas, hagan el favor de pedir el ticket acreditativo de pago." ¿Será esta la fórmula que tienen para demostrar a Fomento y a la Xunta el número de viajeros que se benefician de la reciente exención de pago del tramo Vigo-Cangas? (reflexioné para mí misma)Si hasta las cafeterías tienen obligación de entregar un ticket por toda consumición realizada, ¿por qué no lo hace así Autopistas del Atlántico? Si alguien lo sabe, por favor que me lo diga, porque sino seguiré pensando en que hay lagarto, lagarto...¿escondido? Por otra parte, pienso que son muchas las autoridades que circulan por autopista y que pueden observar lo que acabo de exponer. Es por ello, que les ruego hagan uso de su autoridad y obliguen a la poderosa empresa a cumplir con sus deberes hacia el consumidor y hacia el Fisco.

servido por rosanei 1 comentario compártelo

16 Mayo 2006

TOURIÑAN Y EL RODABALLO

Andaba yo estos últimos tiempos un poco desorientada sobre quien tendría la razón en el conflicto desatado ante la posible ubicación en Cabo Touriñan de la mayor piscifactoria de cria de rodaballo del mundo. Por un lado estaban los ecologistas que daban la razón a la Conselleira de Pesca en su negativa a dar vía libre al proyecto de Pescanova, alegando que se trata de un paraje protegido desde el año 2000 por REDE NATURa. Por otra la machacona insistencia del alcalde de Muxía que no desperdiciaba ocasión para gritar los "grandes beneficios que la instalación de la controvertida factoría podrían atraer hacia los habitantes de la Costa da Morte." Cavilando sobre tales disensiones cae en mis manos la siguiente sentencia de Jacques Ives Crouseau: "LAS FUTURAS GENERACIONES NO NOS PERDONARAN POR HABER MALGASTADO SU ULTIMA OPORTUNIDAD Y SU ULTIMA OPORTUNIDAD ES HOY". Y los vecinos de Muxía han vendio a 1 euro el metro cuadrado, nada menos que 350.000 euros de terreno en la zona. Y de repetente, no sé por qué me viene a la mente la biblíca venta de Jacob a Esau de su primogenitura por un plato de lentejas. Ahora sé porque no se debe instalar en Touriñan esa empresa. ¡Hay otros sitios!¡ o vendáis el futuro por un plato de lentejas!
"

servido por rosanei 3 comentarios compártelo


Sobre mí

Creo que soy una idealista que a pesar de todo sigo creyendo en que el ser humano es esencialmente bueno. La maldad, a veces, viene dada entre otras muchas cosas, por la crianza, la falta de información y la escasez de curiosidad para ir en busca de la verdad que es la que nos permite el poder pensar por propia iniciativa. Me encanta escribir, por eso me he hecho periodista en estos últimos años... Soy socialista mayor, aunque yo diría que no demasiado. Me he movido en un mundo de hombres toda la vida lo que me ha hecho tomar conciencia social e inclinación por el feminismo no radical. Ahora lucho desde mi asociación juntamente con compañeros varones para que las desigualdades se vayan haciendo cada vez más extrañas en un mundo que espero mejor en un futuro que, descorozonadoramente, visibilizo aún muy lejano.

Buscar

suscríbete

Selecciona el agregador que utilices para suscribirte a este blog (también puedes obtener la URL de los feeds):

¿Qué es esto?

Crea tu blog gratis en La Coctelera